poetic outline

takemewherethestreetlightsglow:

i knew there was a reason i liked this movie as a kid

(Source: lovelydisney, via aint-it-fun-alisha)

— 13 minutes ago with 33448 notes
"You see I usually find myself among strangers because I drift here and there trying to forget the sad things that happened to me."
The Great Gatsby (via rheaaaa030)
— 13 hours ago with 20 notes
kstewaticellie:

I am so scared of what will kill me in the end for I am not prepared,I hope I will get the chance to be someone,to be human,look what we’ve done,look what we’ve done
I would give my life, to be human.
Ellie Goulding - Human Lyrics.

kstewaticellie:

I am so scared of what will kill me in the end for I am not prepared,
I hope I will get the chance to be someone,
to be human,
look what we’ve done,
look what we’ve done

I would give my life, to be human.


Ellie Goulding - Human Lyrics.

— 4 days ago with 39 notes

fishingboatproceeds:

How did this get 71,000 notes?! 

Also, now that tumblr is being bought by yahoo, does this mean I will finally get paid for every note generated? And if so, can I declare that payment as fishing boat proceeds?!

(Source: bstinsons)

— 4 days ago with 105319 notes
One Day with David Nicholls.
Λίγες μέρες είναι πραγματικά καλές. Εκείνες οι μέρες με τον απειροελάχιστο χωροχρόνο, που δε σε αφήνουν να αντιδράσεις με υποκρισία, αλλά σε παρασέρνουν να είσαι ο εαυτός σου. Ο κακός, κυνικός εαυτός σου, αν αυτό θες, είτε το χαρούμενο μπανάλ χίπικο ξωτικό που μιλάει για τη ζωή σα να είναι ένα μπολ κεράσια. Λέξη με τρία γράμματα που αρχίζει από ζ-. Μην την πεις!  Μην την πεις, αν θες να ζήσεις. 
Θα μπορούσα να βρω δεκάδες επίθετα να χαρακτηρίσω την ευγένεια και το χαρακτήρα του Ντέιβιντ Νίκολς, όμως δε θα το κάνω.
Τον συνάντησα στην έκθεση βιβλίου και του έδωσα να υπογράψει το 1ο του σε σειρά μυθιστόρημα “starter for 10”.  Υποθέτω πως αν έγραφα έπειτα το screenplay του διαλόγου μας θα πήγαινε ως εξής:
- Hi, my name’s Sissy. (λέγω δειλά.)
-Hello… How do you write it? (αχ, αυτοί οι Βρετανοί..)
-It’s C-e-c-e… (μη γίνουμε και ρεζίλι..)
-Is this your real name? (μασάει τις λέξεις με περιττή άνεση κι ευκολία)
-No, it’s actually my nick-name! 
(αρχίζει να γελά)
Όμως δεν έμεινα εκεί. Μετά από δύο ώρες ομιλίας, και την πολύτιμη αλλά ψυχοπλακωτική συμβουλή “οι νέοι συγγραφείς οφείλουν να μένουν μακριά από το ίντερνετ.. ακόμα κι αν αυτό πρόκειται για μισή ώρα την ημέρα.” (λέξεις που πρόφερε στ’ Αγγλικά φυσικά - και με πλήγωσαν βαθύτατα) δέχτηκε να υπογράψει και άλλα βιβλία, και άλλα αυτόγραφα, με υπομονή για τους αναγνώστες του every single time. 
Δεν ξέρω πως ακριβώς να το εκφράσω αυτό αλλά HOLYFREAKINGPERFECTGOD όταν πήγαινε προς το σταντ να υπογράψει για δεύτερη φορά, με κοίταξε, μόνο εμένα, και μου είπε φιλικά “Hello..Hi!” 
Με θυμόταν! Συγκινήθηκα ρε σεις… :’)
Πήγα πρώτη για αυτόγραφα (αυτή τη φορά θα υπέγραφε για την αδερφή μου και την φίλη της κολλητής μου) και του άνοιξα συζήτηση καθώς υπέγραφε:
-When my sister took the book (reffering to: “One Day”) she read it all at once, and I remember that night, I was half asleep, and I heard her sobbing… She was reading the end!
-Oh my.. Tell her that I apologise… (He was smiling with sympathy)
-No, no it’s not a big deal.. You’re great! Thank you so much!
-Have a nice day!
Well… I had.

One Day with David Nicholls.

Λίγες μέρες είναι πραγματικά καλές. Εκείνες οι μέρες με τον απειροελάχιστο χωροχρόνο, που δε σε αφήνουν να αντιδράσεις με υποκρισία, αλλά σε παρασέρνουν να είσαι ο εαυτός σου. Ο κακός, κυνικός εαυτός σου, αν αυτό θες, είτε το χαρούμενο μπανάλ χίπικο ξωτικό που μιλάει για τη ζωή σα να είναι ένα μπολ κεράσια. Λέξη με τρία γράμματα που αρχίζει από ζ-. Μην την πεις!  Μην την πεις, αν θες να ζήσεις

Θα μπορούσα να βρω δεκάδες επίθετα να χαρακτηρίσω την ευγένεια και το χαρακτήρα του Ντέιβιντ Νίκολς, όμως δε θα το κάνω.

Τον συνάντησα στην έκθεση βιβλίου και του έδωσα να υπογράψει το 1ο του σε σειρά μυθιστόρημα “starter for 10”.  Υποθέτω πως αν έγραφα έπειτα το screenplay του διαλόγου μας θα πήγαινε ως εξής:

- Hi, my name’s Sissy. (λέγω δειλά.)

-Hello… How do you write it? (αχ, αυτοί οι Βρετανοί..)

-It’s C-e-c-e… (μη γίνουμε και ρεζίλι..)

-Is this your real name? (μασάει τις λέξεις με περιττή άνεση κι ευκολία)

-No, it’s actually my nick-name! 

(αρχίζει να γελά)

Όμως δεν έμεινα εκεί. Μετά από δύο ώρες ομιλίας, και την πολύτιμη αλλά ψυχοπλακωτική συμβουλή “οι νέοι συγγραφείς οφείλουν να μένουν μακριά από το ίντερνετ.. ακόμα κι αν αυτό πρόκειται για μισή ώρα την ημέρα.” (λέξεις που πρόφερε στ’ Αγγλικά φυσικά - και με πλήγωσαν βαθύτατα) δέχτηκε να υπογράψει και άλλα βιβλία, και άλλα αυτόγραφα, με υπομονή για τους αναγνώστες του every single time. 

Δεν ξέρω πως ακριβώς να το εκφράσω αυτό αλλά HOLYFREAKINGPERFECTGOD όταν πήγαινε προς το σταντ να υπογράψει για δεύτερη φορά, με κοίταξε, μόνο εμένα, και μου είπε φιλικά “Hello..Hi!” 

Με θυμόταν! Συγκινήθηκα ρε σεις… :’)

Πήγα πρώτη για αυτόγραφα (αυτή τη φορά θα υπέγραφε για την αδερφή μου και την φίλη της κολλητής μου) και του άνοιξα συζήτηση καθώς υπέγραφε:

-When my sister took the book (reffering to: “One Day”) she read it all at once, and I remember that night, I was half asleep, and I heard her sobbing… She was reading the end!

-Oh my.. Tell her that I apologise… (He was smiling with sympathy)

-No, no it’s not a big deal.. You’re great! Thank you so much!

-Have a nice day!

Well… I had.

— 1 week ago with 1 note

princess-nabila:

This is literally one of my favorite Schmidt scenes from New Girl like EVER. I start laughing every single time I see these gifs, or even think about it.

— 1 week ago with 48 notes